Te veel om op te noemen!

Hoewel het inmiddels April is, ervaren wij hier nog een stukje winter! Het sneeuwt nu voor de tweede dag maar waarschijnlijk is het vanaf morgen weer over. Alle Canadezen klagen steen en been, “this winter is like winter from hell”. Hm, ik maar denken dat het in hel redelijk warm was… Maar het schijnt een lange koude winter te zijn geweest en men is hier toe aan zomer. Ik geniet nog even van de mooie plaatjes :) (Oh shit, moet meer foto’s maken).

Sinds het laatste Blogje van Kim is er weer veel gebeurd!
30 April is definitief de dag dat we onze sleutel krijgen. De nieuwe keuken is al min of meer ontworpen. Morgen wordt de keuken ingemeten en als er geen aanpassingen nodig zijn dan is het kwestie van bestellen en laten zetten. De keuze voor de vloer is al gemaakt, de invulling ervan moet nog komen. Het wordt in ieder geval erg modern. Een snelle berekening op de site van de leverancier liet nog even zien hoe groot het huis eigenlijk is. De oppervlak waarop het leren laminaat komt te liggen is ongeveer 138m2!!! Dat is 1 ruimte met een gang!!

De bank is een heel ander verhaal…. Canadazen zijn wat meubelen betreft nogal, hoe zal ik het zeggen, conservatief en comfort gericht. Dat wil zeggen dat er een enorm aanbod is van nogal pompeuze, saaie banken waarop je niet dood gevonden wilt worden.
Een beetje moderne (design) bank die ook een beetje lekker zit kost al gauw even veel als een klein autootje.
En daar hebben we er nu al twee van gekocht! Al hoewel, laat dat klein maar weg. Wij zijn vanaf donderdag officieel eigenaar van een Ford Escape en een Dodge Charger. Of eigenlijk alleen ik want Kim heeft haar rijbewijs nog niet gehaald.
Ik kan sinds vorige week zeggen dat ik mijn rijbewijs in 1x heb gehaald J Daar heb ik dan wel weer 16 jaar op moeten wachten.

Op mijn werk beginnen nu een aantal dingen een plaatsje te krijgen. Hoewel ik nog steeds nog niet overal toegang toe heb en er nog een aantal zaken op IT gebied moeten worden rechtgezet, krijg ik wel meer inzicht hoe de vlag erbij hangt en wat er van mij wordt verwacht. Gelukkig heb ik nog lekker de tijd om naar buiten te kijken, ik krijg geen genoeg van het uitzicht.

Ik moet zeggen dat het leven in Canada bijzonder aangenaam is. Zonder files naar je werk, leuke uitstapjes maken zonder daarbij op hordes mensen te stuiten. De ruimte en rust die de mensen en het land uitstralen blijft nog steeds opvallen. Werken wordt daardoor weer hobby, van dat (Canadeze) wijntje kun je net wat beter genieten.
Oops bijna vergeten! Tijdens het bliksem bezoek van Marsha zijn we met z’n drieën naar de Niagra falls geweest en hebben gelijk van de gelegenheid gebruik gemaakt om even bij Angels Gate Winery langs te gaan. Vanaf nu krijgen we elke 2 maanden een verrassingspakket naar huis gestuurd. Ik ben erg benieuwd hoe het wijngebied bij ons in de buurt is. Daar ga ik vast nog op terug komen.

Het is gewoon te veel om op te noemen en in 1 keer op het blog te zetten...